മരക്കോവണിപ്പടികൾ വേഗത്തിൽ കയറി തന്റെ മുറിയിലെത്തി അവൻ വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. പുറത്ത് വീണ്ടും മഴ ചാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് സാധാരണ ഗതിയിലാകാൻ കുറച്ചു സമയമെടുത്തു. അവൻ ആ പഴയ ഡയറി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയ ലെതർ ചട്ടയിൽ ‘വിശ്വനാഥൻ’ എന്ന് മങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. തന്റെ അമ്മയുടെ ഇളയ സഹോദരൻ. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് എങ്ങോട്ടോ നാടുവിട്ടുപോയി എന്ന് എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്ന വിശ്വനാഥൻ അമ്മാവൻ.
ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ദേവൻ ആദ്യത്തെ താൾ മറിച്ചു. ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള തീയതി. വിശ്വനാഥന്റെ നീണ്ട, മനോഹരമായ കൈപ്പട. തുടക്കത്തിൽ ഇല്ലത്തെ ദൈനംദിന കാര്യങ്ങളും, നെൽകൃഷിയുടെ കണക്കുകളും മാത്രമായിരുന്നു അതിൽ. എന്നാൽ താളുകൾ മറിയുന്തോറും അക്ഷരങ്ങളുടെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങി. കൃത്യതയുള്ള കയ്യക്ഷരം പെട്ടെന്ന് വിറയാർന്ന, തിടുക്കത്തിൽ കുത്തിക്കുറിച്ച വരികളായി മാറി. ഒരു മനഃശാസ്ത്ര വിദ്യാർത്ഥിയായ ദേവന് ആ അക്ഷരങ്ങളിലെ മാറ്റം കൃത്യമായി വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദമോ ഭയമോ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരാളുടെ എഴുത്തായിരുന്നു അത്.
പുസ്തകത്തിന്റെ പകുതിക്ക് വെച്ച് വരികളുടെ സ്വഭാവം പൂർണ്ണമായും മാറി:
“ഇന്ന് വീണ്ടും ഞാൻ ആ രൂപത്തെ കണ്ടു. തെക്കിനിയിലെ ജനാലയ്ക്കൽ. കറുത്ത തുണികൊണ്ട് ശരീരം മുഴുവൻ മൂടിയ ഒരാൾ. ഞാൻ ജ്യേഷ്ഠനോട് (രാമനാഥൻ) പറഞ്ഞപ്പോൾ, എനിക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ചിരിച്ചു തള്ളി. ചികിത്സിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എനിക്കറിയാം, അതൊരു ഭ്രമമല്ല. ആ രൂപം എന്നെ നോക്കി വിരൽ ചൂണ്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ കണ്ണുകൾ… ഇല്ല, അതിന് കണ്ണുകളില്ലായിരുന്നു!”
ദേവൻ ഞെട്ടലോടെ ആ വരികൾ വായിച്ചു. തന്റെ കൈകൾ നേരിയതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ ഇന്നലെ ജനാലയ്ക്കൽ കണ്ട അതേ രൂപം! താൻ ഒരു ഹാലൂസിനേഷൻ എന്ന് കരുതി തള്ളിക്കളഞ്ഞ അതേ കറുത്ത രൂപത്തെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വിശ്വനാഥനും കണ്ടിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും ഒരേ ഹാലൂസിനേഷൻ ഉണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല. അപ്പോൾ ആ രൂപം യഥാർത്ഥമാണോ?
അടുത്ത പേജുകളിലെ വരികൾ കൂടുതൽ അസ്വാഭാവികവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.
“ജ്യേഷ്ഠന്റെ കണ്ണുകളിൽ എനിക്കിപ്പോൾ ക്രൂരത മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ. അദ്ദേഹം രാത്രികളിൽ ഉറങ്ങാറില്ല. അർദ്ധരാത്രിയിൽ കാവിൽ പോയി ആരോടോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനോടോ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. ഇല്ലത്തെ സ്വത്തുക്കൾ മുഴുവൻ എന്റെ പേരിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിനെപ്പറ്റി അച്ഛൻ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് പറഞ്ഞ ദിവസം മുതൽ ജ്യേഷ്ഠന്റെ സ്വഭാവം മാറി. ആ കറുത്ത രൂപം… അതൊരു മനുഷ്യനല്ല… എനിക്കുറപ്പാണ്. ജ്യേഷ്ഠൻ ആ കാവിലെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് വിളിച്ചുവരുത്തിയ എന്തോ ഒന്നാണ് അത്. അത് എന്നെ കൊല്ലാൻ വരികയാണ്… എന്റെ യുക്തി നശിക്കുകയാണ്…”