ധൈര്യം സംഭരിച്ച്, കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ച് അവൻ ഒറ്റയടിക്ക് പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ശൂന്യത! അടച്ചിട്ട വാതിലിനു മുന്നിൽ ആരുമില്ല. മുറിയിലെ വായുവിന് ഇപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പുണ്ടെങ്കിലും, ആ കറുത്ത രൂപം അവിടെ എങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അവൻ വീണ്ടും നിലക്കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെയും അവനല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല. എല്ലാം തന്റെ തോന്നലായിരുന്നുവെന്ന് സ്വയം ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ ദേവന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണാടിയുടെ താഴെ തറയിലേക്ക് നീണ്ടു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വീണ്ടും ഉച്ചത്തിലായി.
തറയിൽ, കണ്ണാടിയുടെ ചുവട്ടിലായി മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള കുറച്ചു കടലാസുകഷണങ്ങൾ കിടക്കുന്നു!
ദേവൻ വേഗത്തിൽ അവിടെ മുട്ടുകുത്തി ആ കടലാസുകൾ കൈയിലെടുത്തു. പൊടിയും എന്തോ കറുത്ത പാടുകളും പുരണ്ട ആ കടലാസുകൾ മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല, വിശ്വനാഥന്റെ ഡയറിയിൽ നിന്നും കീറി മാറ്റപ്പെട്ട അതേ അവസാന താളുകൾ തന്നെയായിരുന്നു! അവനു ചുറ്റുമുള്ള ലോകം കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഇതൊരു ഹാലൂസിനേഷൻ അല്ല, ഈ കീറിയ താളുകൾ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ് (Physical evidence). ഈ മുറിയിൽ ആ കറുത്ത രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൻ ആ താളുകൾ തുറന്നു. വരികൾ പലതും അവ്യക്തമായിരുന്നെങ്കിലും, വിശ്വനാഥൻ മരണത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് അനുഭവിച്ച കൊടിയ ഭയം ആ അക്ഷരങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഇതൊരു സാധാരണ കാവല്ല… ഇത്രയും കാലം ജ്യേഷ്ഠൻ എന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഈ കാവിലെ ഭഗവതി നമ്മളെ കാക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ്. പക്ഷേ അല്ല, തെക്കിനിയിലെ രഹസ്യ അറയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം പൂജിക്കുന്നത് ഭഗവതിയെയല്ല. രക്തം ദാഹിക്കുന്ന ഏതോ ദുർമൂർത്തിയെയാണ്. സമ്പത്ത് നിലനിർത്താൻ, അധികാരം സ്വന്തമാക്കാൻ… അദ്ദേഹം എന്റെ ജീവൻ ആ ഇരുട്ടിന് ബലി നൽകാൻ പോവുകയാണ്.”
“ആ കറുത്ത രൂപം… അത് ജ്യേഷ്ഠൻ തന്നെയാണ്. ഇരുട്ടിൽ ആ ദുർമൂർത്തിയുടെ ആവാഹനം ശരീരത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു മനുഷ്യനല്ലാതായി മാറുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി ആ രൂപം എന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ വന്നിരുന്നു. നാരായണിയമ്മ എല്ലാം കണ്ടതാണ്. അവർക്ക് എന്നെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവരും ജ്യേഷ്ഠനെ, അല്ലെങ്കിൽ ആ രൂപത്തെ ഭയക്കുന്നു. എനിക്ക് നാളത്തെ പ്രഭാതം കാണാൻ കഴിയുമോ എന്ന് സംശയമാണ്…”
അവിടെ ആ കുറിപ്പ് അവസാനിച്ചിരുന്നു.
ദേവൻ ആ കടലാസുകൾ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമാവുകയാണ്. വിശ്വനാഥനെ കൊന്നത് അമ്മാവൻ തന്നെയാണ്. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ചെയ്ത ഒരു ക്രൂരമായ കൊലപാതകം. പക്ഷേ, ആ കറുത്ത രൂപം? അത് അമ്മാവന് തോന്നിയ ഒരു മാനസിക വിഭ്രാന്തിയാണോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അങ്ങനെയൊന്ന് ഈ ഇല്ലത്തുണ്ടോ? സുകുമാരൻ ചേട്ടൻ ഭയന്നോടിയത് ആരെക്കണ്ടാണ്?