അവൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് കാവിലെ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ മണ്ണിൽ പാതി പുതഞ്ഞ നിലയിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ വസ്തു അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. അത് പഴയൊരു താക്കോലായിരുന്നു. ഇരുമ്പിൽ തീർത്ത, വിചിത്രമായ കൊത്തുപണികളുള്ള ഒരു താക്കോൽ! ഇത് എന്തിന്റെ താക്കോലാണ്? തെക്കിനിയിലെ അറയുടേതല്ല എന്ന് അവനുറപ്പായിരുന്നു. അമ്മാവൻ പറഞ്ഞ ആ രഹസ്യ അറകൾ ഇനിയും ഈ ഇല്ലത്ത് ബാക്കിയുണ്ടോ?
രാത്രിയായി.
ഇല്ലത്ത് എവിടെയോ ഒരു മണ്ണെണ്ണ വിളക്ക് മാത്രം കത്തുന്നുണ്ട്. നാരായണിയമ്മ അടുക്കളയിൽ കിടന്നുറങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ദേവൻ തന്റെ മുറിയിൽ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ആ താക്കോലും തലച്ചോറിനുള്ളിൽ മുഴങ്ങിയ സ്വരവും അവനെ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടത്. താഴെ തെക്കിനിയിൽ നിന്നും. വാതിൽ തുറക്കുന്ന വലിയ ശബ്ദം!
ദേവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു. തെക്കിനിയിലെ വാതിൽ പോലീസ് പൂട്ടി സീൽ വെച്ചിരുന്നതാണല്ലോ! പിന്നെ ആരാണ് വാതിൽ തുറന്നത്? അവൻ ലൈറ്റിട്ട്, ഫോണുമെടുത്ത് താഴേക്ക് നടന്നു.
ഇടനാഴിയിലെ ഇരുട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവന് തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. തെക്കിനിയുടെ വാതിൽ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു! സീൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു!
ഉള്ളിൽ നിന്നും മഞ്ഞ വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. ദേവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ, ആ രഹസ്യ അറയുടെ വാതിൽക്കൽ ഒരു കറുത്ത നിഴൽ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അത് വിശ്വനാഥന്റെയോ അമ്മാവന്റെയോ നിഴലായിരുന്നില്ല. ചെറിയൊരു നിഴൽ.
ആ രൂപം പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു. വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുഖം കണ്ട ദേവൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മരവിച്ചു പോയി.
അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല, സുകുമാരൻ!
ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കേണ്ട സുകുമാരൻ എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി? അയാളുടെ തലയിൽ വെച്ച ബാന്റേജിൽ ചോര പടർന്നിട്ടുണ്ട്. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ… അത് ദേവൻ രാവിലെ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട അതേ കണ്ണുകളായിരുന്നു. കൃഷ്ണമണികളില്ലാത്ത, മഞ്ഞ കലർന്ന വെളുത്ത നിറമുള്ള രണ്ട് കണ്ണുകൾ! ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് മനുഷ്യന്റേതല്ലാത്ത ഒരു വക്രമായ ചിരിയായിരുന്നു.
“ഒരു ശരീരം നശിച്ചാൽ അവസാനിക്കുന്നതല്ല ഈ ഇരുട്ട്… ദേവാ…” സുകുമാരന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്നത് ആ പഴയ വിശ്വനാഥന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു! “ഇനി ഈ ശരീരം… എന്റേതാണ്…”
സുകുമാരന്റെ ആ വക്രമായ ചിരിക്ക് മുന്നിൽ ദേവന്റെ സിരകളിലെ രക്തം തണുത്തുറഞ്ഞു. ആശുപത്രിയിലെ ഐ.സി.യുവിൽ കിടക്കേണ്ട അയാൾ എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി? ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ആ കണ്ണുകളിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യന്റേതല്ലാത്ത ആ മഞ്ഞക്കണ്ണുകൾ! വിശ്വനാഥന്റെ കത്തിച്ചാമ്പലായ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുകടന്ന ആ പൈശാചിക ശക്തി, ഭയം കൊണ്ട് ഏറ്റവും ദുർബലമായിരുന്ന സുകുമാരന്റെ ശരീരത്തെ ഒരു വാസസ്ഥലമായി തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു.