മരപ്പടികൾ മൂന്നാലെണ്ണം ഒന്നിച്ചു ചാടിക്കടന്ന് അവൻ മുകളിലത്തെ നിലയിലെത്തി. നാരായണിയമ്മ തന്റെ മുറിയിലുണ്ട്! അവരെയും കൂട്ടി ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ ഇല്ലത്ത് നിന്ന് പുറത്തുകടക്കണം. മഴയത്ത് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഓടി രക്ഷപ്പെടണം.
കിതച്ചു പാഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കലെത്തി. വാതിൽ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്!
“നാരായണിയമ്മേ…” എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി ലൈറ്റ് ഇട്ടു.
എന്നാൽ മുറി ശൂന്യമായിരുന്നു. കിടക്കയിലെ വിരിപ്പുകൾ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നു. നാരായണിയമ്മ അവിടെ ഇല്ല!
“നാരായണിയമ്മേ!” അവൻ വീണ്ടും പരിഭ്രാന്തിയോടെ വിളിച്ചു. എങ്ങോട്ടാണ് അവർ പോയത്? താൻ വാതിലടച്ചാണ് താഴേക്ക് പോയത്. ഭയന്ന് മരവിച്ചുറങ്ങിയ അവർക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റ് പോകാൻ കഴിയില്ല.
പെട്ടെന്നാണ് കിടക്കയുടെ നടുവിലായി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ വസ്തു അവന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടത്. അവൻ പതുക്കെ അതിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അതൊരു കണ്ണടയായിരുന്നു. പഴയകാലത്തെ, സ്വർണ്ണ ഫ്രെയിമുള്ള ഒരു കണ്ണട. അതിന്റെ ഒരു വശത്തെ ഗ്ലാസ് പൊട്ടിയിട്ടുണ്ട്, അതിൽ പച്ചച്ചോര പറ്റിയിരിക്കുന്നു!
അത് രാമനാഥൻ തിരുമേനിയുടെ കണ്ണടയായിരുന്നു!
ദേവൻ ആ കണ്ണട കൈയിലെടുക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് പുറത്ത് ഇടനാഴിയിൽ, വളരെ പതുക്കെ ആരോ നടക്കുന്ന കാലൊച്ച അവൻ കേട്ടത്. കോവണിപ്പടികൾ കയറി ആ രൂപം മുകളിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.
‘ക്രീക്… ക്രീക്…’
ആ കാലൊച്ച അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കലേക്ക് അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ദേവൻ ജനാലയ്ക്കലേക്ക് നോക്കി; പുറത്ത് കൊടും ഇരുട്ടും പെയ്യുന്ന മഴയും മാത്രം. രക്ഷപ്പെടാൻ മറ്റൊരു വഴിയുമില്ല. വാതിൽക്കൽ ആ വലിയ കറുത്ത നിഴൽ വന്നു നിന്നു.
വാതിൽക്കലെ ആ വലിയ കറുത്ത നിഴൽ ദേവന്റെ മുറിയിലെ പ്രകാശത്തെ പാടെ വിഴുങ്ങി. ജനാലയ്ക്ക് പുറത്ത് മഴയുടെ ഇരമ്പൽ കൂടുതൽ ഭയാനകമായി മാറിയിരുന്നു. അവൻ പിന്നിലേക്ക് മാറി കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ പറ്റി നിന്നു. തന്റെ കൈയിലിരിക്കുന്ന അമ്മാവന്റെ രക്തം പുരണ്ട കണ്ണട അവൻ ഇറുകെ പിടിച്ചു.
വാതിൽ പതുക്കെ തുറക്കപ്പെട്ടു. ‘ക്രീക്…’ എന്ന നീണ്ട ശബ്ദത്തോടെ മരവാതിൽ ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി.
ദേവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു. പക്ഷേ, വാതിൽക്കൽ തെളിഞ്ഞ രൂപം കണ്ട് അവൻ ഒന്നു പകച്ചു. അത് വിശ്വനാഥന്റെ ആ ഭീമാകാരമായ രൂപമായിരുന്നില്ല!
ചുമരിൽ പിടിച്ച്, വേച്ചു വേച്ചു നിൽക്കുന്ന രാമനാഥൻ തിരുമേനിയായിരുന്നു അത്! അദ്ദേഹത്തിന്റെ കസവുമുണ്ടും മേൽമുണ്ടും രക്തത്തിൽ കുതിർന്നിരുന്നു. നെഞ്ചത്തും വയറ്റിലുമായി ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസം വല്ലാതെ വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.