അവൻ വാതിൽ തുറന്നു.
വാതിൽ തുറന്നതും, ദേവന്റെ മുറിയിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം പുറത്തെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയിലേക്ക് പടർന്നു. അവിടെ നിന്നിരുന്ന രൂപം അവന്റെ മുന്നിൽ വ്യക്തമായി. അത് രാമനാഥൻ തിരുമേനിയായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ഒരു കറുത്ത തുണികൊണ്ട് ശരീരം മൂടിയ, വലിയൊരു രൂപം! ആ രൂപത്തിന്റെ മുഖം കാണാനായില്ല.
ദേവൻ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.
“ആ… ആരാ നീ?” അവൻ ചോദിച്ചു, ശബ്ദം ഇടറി.
ആ രൂപം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പകരം താഴേക്ക് പതുക്കെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. അത് മുകളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാക്കിയ അതേ ‘ക്രീക്… ക്രീക്…’ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ താഴേക്ക് പോകുമ്പോഴും കേട്ടു. ആ ഭാരം അമരുമ്പോൾ പഴക്കമുള്ള മരപ്പലകകൾ വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ദേവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ആ രൂപത്തെ പിന്തുടർന്നു. കോവണിപ്പടികൾ ഇറങ്ങി താഴെയെത്തിയപ്പോൾ, ആ രൂപം തെക്കിനിയിലേക്കുള്ള വാതിൽക്കൽ നിന്നു. അവിടെ, മങ്ങിയ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, രാമനാഥൻ തിരുമേനി ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ ദേവൻ കണ്ട അതേ കഴുത്തൊടിഞ്ഞ രൂപത്തിന്റെ ഭാവം.
“നീ ഇവിടെയെന്താ?” തിരുമേനി പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം വായുവിനെപ്പോലെ നേർത്തതായിരുന്നു.
അപ്പോഴേക്കും നാരായണിയമ്മ അവിടെയെത്തി. അവർ ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി,
“തിരുമേനി… കുട്ടി എന്തിനാ ഈ സമയത്ത്…” അവർ സംസാരം നിർത്തി, നാരായണിയമ്മ ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. “കുട്ടി ഇപ്പോൾ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. എല്ലാം ശരിയാകും.”
ദേവൻ അവർ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു. മുകളിലെ മുറിയിലെത്തി വാതിലടച്ച് കിടന്നപ്പോൾ, അവൻ കണ്ട കറുത്ത രൂപത്തെയും അമ്മാവന്റെ വിചിത്രമായ പെരുമാറ്റത്തെയും കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു. അത് ശരിക്കും ഉള്ളതാണോ, അതോ മാനസികമായ വിഭ്രാന്തിയാണോ? നാളത്തെ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ ഇതിനൊരു ഉത്തരം കണ്ടെത്തണം എന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, ദേവൻ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റു. മഴ നിന്നിരുന്നു, പക്ഷേ ആകാശം ഇപ്പോഴും കാർമേഘങ്ങളാൽ മൂടിയിരുന്നു. അവൻ താഴേക്ക് വന്ന് പൂമുഖത്തിരുന്ന് കാപ്പി കുടിച്ചു. അമ്മാവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“നാരായണിയമ്മേ…” അവൻ അവരെ വിളിച്ചു.
നാരായണിയമ്മ കാപ്പിപ്പാത്രവുമായി അവിടെയെത്തി. “എന്താ കുഞ്ഞേ?”
“അമ്മാവൻ… എവിടെയാണ്?” ദേവൻ ചോദിച്ചു.
“അദ്ദേഹം രാവിലെ തന്നെ കാവിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.” നാരായണിയമ്മയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചതുപോലെ.
ദേവൻ അവരോട് ഇന്നലെ രാത്രി കണ്ട കറുത്ത രൂപത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. “ഇന്നലെ രാത്രി… ഞാൻ ഒരു കറുത്ത രൂപത്തെ കണ്ടു. അത് മുകളിലേക്ക് വന്നു, പിന്നെ താഴേക്ക് പോയി.”