💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1053

ങ്ങേ എന്നിട്ട് നീ ആദ്യം വേറെ എന്തോ ആണല്ലോ പറഞ്ഞത്… ഞാൻ എന്തോ കേട്ടല്ലോ.. ആ പോട്ടെ ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചോളാം, ചെവിയിലെ പിടി വിട്ടിട്ട്. അവർ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു.

‘ഓ പണിയായല്ലോ… ഭാഗവാനേ !’

നിർമ്മൽ ദീദി ആ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.

എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ എന്റെ അമ്മയുടെ കൂട്ടുകാരിയാണ് നിർമ്മൽ ദീദി. അമ്മയുടെ അച്ഛന് അഥവാ എന്റെ മുത്തച്ഛൻ ഭാസ്കരമേനോനു മുംബൈ റിഫനറിയിലെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു.

അങ്ങനെയാണ് നിർമ്മൽ ദീദിയും അമ്മയും കൂട്ടുകാരായത്. മുത്തച്ഛൻ റിട്ടയർ ആയതോടെ അമ്മയുടെ ഫാമിലി തിരികെ നാട്ടിലേക്ക് വന്നു.

“ഹേയ് അമ്മയോടൊന്നും ചോദിക്കല്ലേ ദീദി … ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ് ബൈ പോയിട്ട് വരാം.” ഞാൻ അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് , മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി എന്നിട്ട് എന്റെ പൾസർകുട്ടനെയുമെടുത്തു, പുറത്തേക്ക് ഓടിച്ചുകൊണ്ട് പോയി.

ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ റിയർവ്യൂ മിററിൽ നോക്കിയപ്പോൾ, വീടിന്റെ സിറൗട്ടിൽ നിന്ന് എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ദീദിയെയാണ്. ഹ്മ്മ്.. ദീദി എന്തെങ്കിലും എടാകൂടം ഒപ്പിക്കുമോ എന്തോ…

ആക്ച്വലി ഈ പൾസർ എന്റേതല്ല.. ഇത് വികാസ് ഭയ്യായുടെ ബൈക്കായിരുന്നു. ഞാൻ ഇവിടെ താമസമാക്കിയപ്പോൾ, എന്റെ ദൈനംദിന ഉപയോഗത്തിന് വേണ്ടി ഭയ്യാ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചതാണീ ബൈക്ക്…

പിന്നെ പുള്ളി പണ്ട് പട്ടാളത്തിലായിരുന്നു കേട്ടോ… ബ്രിഗേടിയർ റാങ്കിൽ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പുള്ളിക്ക് മിലിട്ടറി ഗ്രീൻ കളറുള്ള ഒരു മഹീന്ദ്ര ജീപ്പുണ്ട്. ഭയ്യാ ഇപ്പോൾ അതാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.