💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1054

ഇടയ്ക്കിടെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി. ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്നിലേക്ക് ചുരുങ്ങും പോലെ അവൾ എന്നെ മാത്രം നോക്കി കാലടികൾ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നു.

 

അന്ന് രാത്രി…

ഞാൻ മുകൾ നിലയിലെ മട്ടുപാവിൽ പുറത്തെ നിശ്ലീഥിനിയിൽ വിരിയുന്ന താരകങ്ങളെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു.

 

പെട്ടനായിരുന്നു എന്റെ പുറകിൽ ചിലരുടെ കാൽപെരുമാറ്റം ഞാൻ കേട്ടു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇന്ദ്രജിത്തും പിന്നെ വികാസും നിർമൽ ദീദിയും എന്നെയും നോക്കി കൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

“എന്താ ദീദി… എന്തോ പറയാനുണ്ടല്ലോ….” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അത് മോനേ… ഞാനത് എങ്ങനെ പറയും.. നിന്നോട്…” ദീദി വല്ലാതെ തട്ടിയും തടഞ്ഞും സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ ഇന്ദ്രനോട് ചോദിച്ചു : എന്താ ഇന്ദ്രാ എന്താണ്…???

 

“എടാ അത് നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കണം… അവളില്ലേ.. സുനന്ദ, അവൾ നിനക്ക് വേണ്ടി നിശ്ചയിച്ച പെണ്ണാണ്… പണ്ട്, നിന്റെ അമ്മയും എന്റെ അമ്മയും പിന്നെ സുനന്ദയുടെ അമ്മ, പദ്മയും തമ്മിൽ വാക്കാലുറപ്പിച്ച ഒരു കരാറായിരുന്നു അത്. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാൻ നടുങ്ങിപോയി…

 

“എന്ന് വെച്ചാൽ അവൾ എന്റെ പെണ്ണാണ് എന്നോ…”

 

“അതേ..”

പെട്ടനാണ് എന്റെ കൈയിലിരുന്ന ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്.

ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് നോക്കി..

അമ്മയാണ്…

 

“ഹലോ മോനെ അരുൺ… അവൾക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടടാ…!

“ആർക്ക്…” എന്റെ സ്വരം പരുഷമായി.

 

“സുനന്ദയ്ക്ക്..” അമ്മ മറുപടി നൽകി.

 

“അമ്മയിനി ഒരക്ഷരമെന്നോട് മിണ്ടരുത്… എന്നോടെല്ലാം മറച്ചു വെച്ചില്ലേ…” ഞാൻ അലറി.

എന്റെ സ്വരമുയർന്നത് കേട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ ഞെട്ടി.