💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1054

എനിക്കവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ സാധിച്ചില്ല. അവൾ വീട്ടിൽ വന്ന നിമിഷം മുതൽ കരയുകയായിരുന്നു.

പ്രിയയും , നിർമൽ ദീദിയും അവളെ

സ്വാന്തനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും തന്നെ വിലപോയില്ല.

എനിക്കവളുടെ സങ്കടം കണ്ടുനിൽക്കാനാവില്ലായിരുന്നു. കരയട്ടെ… കരഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണുനീരോടുങ്ങട്ടെ.

ഭാർഗവിന്റെ

ശവസംസ്കാരം നടന്നു, കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഞാൻ അവളെയും കൊണ്ട് പരാതി കൊടുപ്പിക്കുവാൻ അടുത്തുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെത്തി. അവൾക്ക് പരാതി കൊടുക്കാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുനെങ്കിലും, എന്റെയും പ്രിയദർശിനിയുടെ കുടുംബത്തിന്റെയും നിർബന്ധപ്രകാരം അവൾ എന്നോടൊപ്പം സ്റ്റേഷനിലെത്തിയതായിരുന്നു.

അവിടെയുള്ള ഇൻസ്‌പെക്ടറോട് ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞു,എന്നാൽ അയാൾ ഞാൻ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കാതെ നന്ദയെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“സർ, താങ്കൾ പറയുന്നത് ശെരിയാണെങ്കിലും, ഞങ്ങൾക്ക് ചില ഫോർമാലിറ്റിസ് ഉണ്ട്. പിന്നെ സംഭവം കലാപവുമായിട്ട് ബന്ധം ഉള്ളത് ആയത് കൊണ്ട് കേസ് സങ്കീർണമാവാൻ സാധ്യതയുള്ളതാണ്… ഇന്ന് തന്നെ ഇതു പോലെ കുറേ പേർ വന്നിരുന്നു. അയാൾ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ സുനന്ദയെ നോക്കി. വല്ലാതെ പേടിച്ചിരുന്ന അവൾ എന്റെ കൈവിരലുകളിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ സ്റ്റേഷന് പുറത്ത് ഒരു വല്ലാത്തൊരു ബഹളം കേട്ടു. പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കൂട്ടമായി അവിടേക്കു പാഞ്ഞെത്തിയ പാർട്ടി പ്രവർത്തകർ രാത്രിയായിട്ടു കൂടി ഇരുട്ടിനെ വക വെയ്ക്കാതെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ ക്രമസമാധാനം തകർക്കാൻ വേണ്ടി, അവിടേക്ക് കടന്നു കയറുന്നതാണ്.

അതോടെ ഞങ്ങളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഇൻസ്‌പെക്ടർ അവിടേക്ക് ധൃതിയിൽ നടന്നു പോയി.

ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണിൽ പെട്ടാൽ, ശവമായിട്ട് നാട്ടിലേക്ക് കെട്ടിയെടുക്കാം എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട്, ഈയൊരു കോലാഹലത്തിനിടയിൽ വളരെ സൂക്ഷിച്ചു, ആരുടേയും കണ്ണിൽ പെടാതെ ഞാൻ സുനന്ദയുടെ കൈപിടിച്ചു പുറത്തേക്കു നടന്നു.