💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1053

ഭാർഗവ് പോയിട്ടും ഞാൻ കുറച്ച് നേരം ആ തീരത്ത് തന്നെ നിന്നു. ആ നിമിഷങ്ങളിലത്രയും, സുനന്ദയെ കുറിച്ച് ഭാർഗവ് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.

ഞാൻ വെറുതെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയെതെല്ലാം സത്യമായിരുന്നു…

സുനന്ദ.. പാവം, അവൾക്ക് താനൊരു അനാഥയാണെന്ന കാര്യം അറിയില്ല.. ഭാർഗവ് തന്റെ അച്ഛനാണെന്നു തന്നെയാണ് അവൾ ധരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഭാർഗവ് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ അയാളുടെ കാലശേഷം ആ കുട്ടിയുടെ ജീവിതം എങ്ങനെയായി തീരുമെന്ന ചിന്ത എന്നെയും അലട്ടി. എന്തായാലും അവളെയും ഭാർഗവിനെയും പോയി കാണുവാൻ തന്നെ ഞാൻ തിരുമാനിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി, നാട്ടിൽ നിന്ന് അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയോട് ഞാനീക്കാര്യം പറഞ്ഞു.

” അയ്യോ അങ്ങനെ ആണോടാ.. എന്നാപിന്നെ നിനക്ക് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു താലിയുമായിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നൂടെ… ഞാൻ നിന്റെ നിർമൽ ദീദിയോട് പറയാം വിവാഹത്തിന്നുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങാൻ.”

“ങേ അമ്മേ…! ദൈവത്തെയോർത്ത് ഇങ്ങനെയൊന്നും പറയല്ലേ. അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാൽ എന്താ സ്ഥിതിയെന്ന് അറിയാമല്ലോ ! ” അമ്മയുടെ വാക്കുകളിലെ ഗൂഡാർത്ഥം, എനിക്ക് പിടികിട്ടി.

“ഓ നിന്റെ അച്ഛനോട് പോവാൻ പറ… അങ്ങേര് നിന്നോട് അങ്ങേരുടെ പഴയ മാടമ്പിത്തരം കാണിച്ചെന്നിരിക്കും. അതൊന്നും നീ കാര്യമാക്കണ്ട…”

എന്റെ അമ്മ, ശ്രീമതി ശാരദാമണി എന്റെ എന്ത് കാര്യത്തിലും ഇങ്ങനെയാണ്

ഇടപ്പെടാറ്. ആള് പേരിലും, നോട്ടത്തിലും പഴഞ്ചനാണെങ്കിലും അമ്മേടെ ബുദ്ധി… അത് ഒന്നൊന്നര സംഭവമാണ് കേട്ടോ.

“അമ്മേ അതിന് എനിക്ക് ആ കുട്ടിയോട് പ്രേമമൊന്നുമില്ല…”

“ഓ..ചുമ്മാ ഉരുണ്ട്‌ കളിക്കല്ലേ ചെറുക്കാ… എനിക്കറിയില്ലേ മോനെ നിന്റെ മനസ്സ്…”