💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1054

ഞാൻ നിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും, എന്റെ മാതാശ്രീ, സെന്റിയടിപ്പിച്ചു എന്നെ ഓരോന്ന് പറയിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ശ്രമിക്കുകയാണ്.

“ഒന്ന് പോ… എന്റെ പൊന്ന് മാതാവേ എന്നെ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയിപ്പിക്കാതെ..!”

അമ്മ തിരിച്ചെന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപേ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

ശോ…! ഈ അമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം… വേണ്ടാത്ത ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി വിടുന്നത് അമ്മയുടെ ഒരു സ്വഭാവമാണ്.

പക്ഷേ എന്തോ ഒരു നോവ് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആ നിമിഷം മുതൽ ഉറവെടുത്തു… ?’പേരറിയാത്തൊരു നൊമ്പരത്തെ പ്രേമമെന്നാരോ വിളിച്ചു.’?

എന്നല്ലേ കവി പാടിയത്.

ആ വേദന, സുനന്ദയെ ഓർത്തുള്ളതാണെങ്കിലും അത്

എനിക്കവളോടു പ്രേമം തോന്നിയതിന്റെ ലക്ഷണമാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

അങ്ങനെ ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം ആ ഞാറാഴ്ച ഞാൻ ആദ്യമായി അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുകയാണ്. ഞാൻ ഒരുങ്ങി ഫ്രഷായി അലക്കി തേച്ച ഷർട്ടും പാന്റ്സുമിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കാനൊരുങ്ങിയതും :

“നില്ലെടാ അവിടെ…! എവിടെ പോകുന്നടാ നീ രാവിലെ…”

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…

അയ്യോ…! നിർമൽ ദീദി, ചപ്പാത്തി പരത്തുന്ന തടിയുമായി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.

നിർമലാ വികാസ് ശർമ്മ, അഥവാ നിർമൽ ദീദി ; വികാസ് ഭയ്യായുടെ ഭാര്യയാണ്.

അവർ അടുത്തു വന്നു എന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു. എന്നിട്ടാ ചോദ്യം പിന്നെയും ആവർത്തിച്ചു….

“ആഹ് വിട് ദീദി.. ഞാൻ സുനന്ദയെ കണ്ടിട്ട്… ശേ അല്ല ഭാർഗവ് ഭയ്യാ എന്നെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. ഞാനൊന്നു അവിടെ പോയിട്ട് വരാം …. ഭയ്യായോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാണല്ലോ.

വേദന സഹിക്കവയ്യാതെ ഞാൻ ഒരു വിധം പറഞ്ഞു.. ഇതിനിടയിൽ ഒരു നാക്കു പിഴ വന്നത് കാരണം പണി കിട്ടി.