💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1054

ഇതൊക്കെ പറയാൻ വാക്കുകൾ എന്റെ നാവിൻ തുമ്പിൽ വന്നെങ്കിലും ഞാൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു : ശെരി അങ്ങനെയാകട്ടെ. (ഹോ ഭാഗ്യം.. കാശുണ്ട്. ഇല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ നാണംകെട്ടേനെ.)

അത്രയും നേരം എന്നെ തന്റെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സുനന്ദ നോക്കികൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ സമ്മതം മൂളിയതോടെ പെണ്ണിന്റെ സന്തോഷം കാണണം.

എത്ര പെട്ടന്നാണ് അവൾ ഒരുങ്ങി റെഡിയായി എന്നോടൊപ്പം പോകാനിറങ്ങിയതെന്നോ.

ആ ഉച്ചചൂടിലും നന്ദ, എന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ എന്റെ പിൻതോളോട് ഒട്ടിചേർന്ന് എന്നെ പിടിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് തോന്നിയത് എന്താണെന്നു വിവരിക്കാൻ വാക്കുകളില്ല… അതേ അത് പ്രണയമായിരുന്നു… വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വിവരിക്കാനാവാത്ത ഒരേയൊരു വികാരം.

ഹോട്ടലിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് അവളോട് ഞാൻ പരിപാടി എന്നെക്കുറിച്ചും വീട്ടുകാരെകുറിച്ചും പിന്നെ നാട്ടുകാരെ കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ സംശയങ്ങളെ ദൂരീകരിക്കുക എന്നുള്ളതായിരുന്നു.

ആ ദിവസം അന്ന്, ഞാൻ സ്ഥിരമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാറുള്ള വാമനേശ്വരം സോമരാജൻ ചെട്ടിയാരുടെ ട്രാവൻകൂർ ചെട്ടിയാർ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഞാനും നന്ദയും മസാലദോശയാണ് കഴിച്ചത്.

“എന്നാലും ഇതൊക്കെ നിങ്ങൾ, തെക്കേ ഇന്ത്യാക്കാർ എങ്ങനെയാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്.. വല്ലാത്ത ഒരു ഐറ്റം തന്നെ…” മസാല ദോശ ആദ്യമായി കഴിച്ചതിന്റെ അത്ഭുതം അവളുടെ വാക്കുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

“ഹ്മ്മ് അതാണ്… ഞങ്ങൾ സൗത്ത് ഇന്ത്യൻസ് അല്ലേലും പൊളിയാണ്. പിന്നെ നിങ്ങൾ മറാത്തികളുടെ ഭക്ഷണമൊക്കെ ഫുൾ എണ്ണയും മധുരവും ആണല്ലോ… ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണരീതി പോലെയല്ല നിങ്ങളുടെത്.

ഞങ്ങളാ സമയം, ഭക്ഷണവും കഴിച്ചിട്ട് ബില്ലും കൊടുത്തിറങ്ങി; ഹോട്ടലിന് മുന്നിൽ പാർക്ക്‌ ചെയ്തിരിക്കുകയായിരുന്ന ബൈക്കിനടുത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.