💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1054

ഞങ്ങളങ്ങനെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് നന്ദ എന്നോട് ചോദിച്ചത് : ഇനി എന്താ പ്രോഗ്രാം…??? ഔട്ടിങ് ആയിട്ട്…

“എന്താ നിനക്ക് എന്തെകിലും ആഗ്രഹമുണ്ടോ…???” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ട്…! എന്നെ സിനിമയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോകുമോ ??? ഞാൻ സിനിമ കാണാൻ പോയിട്ട് കുറേ വർഷങ്ങളായി.”

“ഞാൻ പണ്ട് അമ്മയോടും അച്ഛനോടും കൂടെ ഒരു തവണ പോയിട്ടുണ്ട് പിന്നെ അതിന് ശേഷം ഞാൻ പോയിട്ടില്ല.

അമ്മയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അച്ഛനോടൊപ്പം ഞാൻ പോയേനെ. ” അതോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ കണങ്ങൾ നിറഞ്ഞു വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

ഹേയ് നന്ദാ…! എന്താ ഇത്…??? താൻ കരയാതെ…. ഞാൻ തന്നെ കൊണ്ട് പോകാം വിഷമിക്കണ്ട. എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവളുടെ സങ്കടം ഇരട്ടിയാവുകയാണുണ്ടായത്.

“ങ്ങേ ഇതെന്താ…” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

” അത് പിന്നെ… എന്റെ അമ്മ മാത്രമാണ് എന്നെ നന്ദ യെന്നു വിളിച്ചിട്ടുള്ളു. ഇപ്പോൾ ഭൈയ്യായാണ് എന്നെ നന്ദയെന്നു വിളിച്ചത്.

ആഹ് ഓക്കേ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതിന്നു നന്ദയ്ക്ക് പ്രെശ്നമില്ലല്ലോ.

അവൾ ഇല്ലെന്നു തലയാട്ടി.

ഗുഡ്.. ഇനി എന്റെ മോള് കണ്ണുതുടച്ചേ…! ആൾക്കാര് നമ്മളെ നോക്കുന്നുണ്ട്.

അവൾ കണ്ണുതുടച്ചു.

എന്നിട്ട് ഞാൻ അവളെയും കൊണ്ട്, ന്യൂ ബോംബെ ടാകീസ്സിൽ പോയി, ഹൃതിക് റോഷന്റെ ‘Agneepath’ സിനിമ കണ്ടു. ഞാൻ നേരെത്തെ ആ പടം കാണുവാൻ തിരുമാനിച്ചിരുന്നെങ്കിലുംസാധിച്ചില്ല ഇപ്പോഴാകട്ടെ സുനന്ദ കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ പടം കാണുവാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.

അവൾ പടം കാണുന്നതും നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. പടം ഞാൻ കണ്ടതേയില്ലേ. സിനിമയിലെ ഓരോ രംഗങ്ങൾ മിന്നിമറയുമ്പോൾ അവളുടെ പളുങ്ക് കണ്ണുകളിൽ വിടരുന്ന ഭാവങ്ങളെ ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

എന്റെ നോട്ടത്തെ അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായതും  ഇടയ്കിടയ്ക്ക് ഞാൻ എന്റെ നോട്ടം പിൻവലിക്കുകയും, പിന്നെയും പിന്നെയും അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു.