💛💫__സുനന്ദാ__💫💛 ( The Alternate Version) [അശ്വിനികുമാരൻ] 1054

അപ്പോൾ അമ്മേ…! നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ കരാർ എന്തായിരുന്നു…

“ആ അത് ഞാൻ പറയാം…” അപ്പോൾ നിർമൽ ദീദി ഇടപ്പെട്ടു.

“എങ്കിൽ പറയൂ…” ഞാൻ ബാക്കി തുടരാനാവശ്യപ്പെട്ടു.

“അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാരായിരുന്നത് ഏകദേശം, പതിനെഞ്ചു വർഷത്തോളമായിരുന്നു… ആ സമയത്താണ് നിന്റെ മുത്തച്ഛൻ, കമ്പനിയിൽ നിന്ന് വിആർഎസ് എടുത്ത് നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത്.

ഞങ്ങൾക്കന്നു പതിനെട്ടു വയസ്സ് പ്രായം വരും. നിന്റെയമ്മ അന്ന് നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഞങ്ങളുടെയി ബന്ധം നില നിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും റിസ്ക്കുള്ള ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. :

ശാരദയ്ക്ക് ഒരു മകനും , അത് പോലെ പദ്മയ്ക്ക് ഒരു മകളുമാണ് ഉണ്ടാകുന്നതെങ്കിൽ, അവരെ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിണക്കാമെന്നു… എന്നതായിരുന്നു കരാർ.

അതനുസരിച്ചു ഞാൻ ഇവർക്കിടയിലെ ഇടനിലക്കാരായി നിൽക്കുമെന്നും.

പക്ഷേ പിനീട് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒട്ടേറെ പ്രതിസന്ധികളുണ്ടായപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒട്ടും തന്നെ വിചാരിച്ചില്ല ഇത് വിജയിക്കുമെന്ന്.

എന്നാൽ ഈശ്വരന്റെ കടാഷം കൊണ്ട് എല്ലാം മംഗളമായി ഭവിച്ചു… നീ ഇവിടെ നഗരത്തിൽ ജോലിക്കെത്തിയതും, ഇവിടെ താമസിക്കുവാൻ വന്നതുമെല്ലാം ഒരു നിയോഗമായിരുന്നു മോനെ…”

ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഭാർഗവിനു എല്ലാം സമ്മതമായിരുന്നു… ആ മനുഷ്യൻ അത്രത്തോളം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു അത്. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ഒരു അഭിലാക്ഷമെന്നതിലുപരി, സുനന്ദയുടെ സന്തോഷമായിരുന്നു അദ്ദേഹതിന്നു വലുത്. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരിയും, അദ്ദേഹവും,

സ്വർഗത്തിലിരുന്നു അത് യാഥാർഥ്യമായതിന്റെ സന്തോഷം പരസ്പരം പങ്കു വെയ്ക്കുനുണ്ടാവാം… ”

അത്രയുമെത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോൾ ഇതെല്ലാം ഇവരുടെ പ്ലാനിംഗ് ആയിരുന്നു.