പതിനെട്ടാം 👹 തീയാട്ട് {Sajith} 247

ജയശങ്കറിനോട് യാത്രപറഞ്ഞ് മൂവരും കളരിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോഴും നരേന്ദ്രൻ്റെ കണ്ണുകൾ കളരിയിലെ ചുവടു പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളിലേക്കൂന്നി. എല്ലാവരുടെയും ഉറച്ച ചുവടുകളാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് അവിടെ നിൽക്കുന്ന യുവാക്കളുടേത്. യുവത്വത്തിലേക്ക് കടന്നിട്ടേ ഉണ്ടാവൂ. അവരുടെ മുഖത്ത് പൊടിമീശ മാഞ്ഞ് അത്യാവശ്യം കട്ടിയിൽ വരുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഓരോ അടവും പയറ്റുമ്പോൾ നാരിഴപോലും പിഴവ് സംഭവിക്കാതെയാണ് കൃത്യം ലഷ്യസ്ഥാനത്ത് തന്നെ ഉന്നം പതിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ആയുധം വീശൽ. ഉറുമിയൊക്കെ അവർ അനായാസം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും അയാൾ കാണാനിടയായി. ശരവേഗത്തിലുള്ള ചലനവും ആകെ മൊത്തത്തിൽ നോക്കിയാൽ ആയുധബലം കൊണ്ട് മംഗ്ഗലത്തുക്കാരോട് മുട്ടാനൊന്നും പെരുമാളർക്ക് കെൽപ്പില്ല. അതാലോചിച്ച് നരേന്ദ്രൻ്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വിടർന്നു. പുന്നയ്ക്കലെ എല്ലാവരും തീർന്നശേഷം തറവാട് ഇടിച്ച് പൊളിച്ച് കളയാൻ അയാൾക്കൊരാഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. മംഗ്ഗലത്തെ ആളുകളുടെ പിൻബലം ലഭിച്ചാൽ ആഹ് ആഗ്രഹം സാധിക്കാം. പറ്റുമെങ്കിൽ വൈജയന്തി മൊത്തം ഒന്ന് ശുദ്ധിയാക്കണം. തനിക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നവർ മാത്രം വൈജയന്തിയിൽ കഴിഞ്ഞാൽ മതിയെന്നൊരു ഇച്ഛയും അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. 

 

ശേഖരൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും വിളിച്ച് കളപ്പുരയിലെത്തി. ജയശങ്കർ ഇന്നത്തെ ശിക്ഷണം കഴിഞ്ഞ ശേഷം വന്നേക്കാമെന്നും ഏറ്റു. 

 

ശേഖരനും കേശവനും നരേന്ദ്രനും ഒരു വട്ട മേശക്ക് ചുറ്റുമായി ഇരുന്നു അടുത്തായി മംഗ്ഗലത്ത് തറവാട്ടിലെ കാര്യസ്ഥൻ ശൂലപത്മനും അണിചേർന്നു. ശൂലപത്മനോട് ഓരോ ഇളനീര് കളപ്പുരയിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത് പ്രകാരം അവൻ പുറത്തേക്ക് പോയി.

 

“”നിങ്ങക്ക് രണ്ടാൾക്കും അറിയാലോ അന്ന് സംഭവിച്ചത്…””,

 

ശേഖരൻ സംസാരത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. കേശവനോടും നരേന്ദ്രനോടുമായി അയാൾ ചോദിച്ചു. 

 

“”വ്യക്തമായി ഒന്നും അറിയില്ല ശേഖരാ…””,””ഒരു മുത്തശ്ശിക്കഥപോലെ പണ്ട് കേട്ടിട്ടുണ്ട്…””,””എവിടെയൊക്കെയോ ശകലം ഓർമ്മയുമുണ്ട്…””,

 

കേശവൻ മറുപടി നിസ്സംഗമായ മുഖഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

“”അറിയാൻ കൂടുതലൊന്നുമില്ല കേശവാ…””,””ആഹ് ക്ഷേത്രം അത് ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്…””,””ഇത്ര തലമുറ കടന്നിട്ടും അത് തിരിച്ച് പിടിക്കണം എന്ന് തന്നെയാണ് ഞങ്ങളെല്ലാവരുടെയും ആഗ്രഹം…””,

 

ഇയാളെന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് അറിയാതെ നരേന്ദ്രൻ കേശവനെ നോക്കി. കേശവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

“”നിങ്ങള് ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ കാര്യാണ് പറയണത്…””,

 

നരേന്ദ്രൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ശേഖരൻ അയാളെയൊന്ന് നോക്കി.

 

“”വേറേതാ…””,””പുന്നയ്ക്കലെ ഭഗവതിക്ഷേത്രം തന്നെ….””,

 

“”അതായിരുന്നോ…””,””നിങ്ങളെടുത്തോ നൂറുവട്ടം സമ്മതം…””,

 

പുന്നയ്ക്കലെ ക്ഷേത്രവുമായി നരേന്ദ്രന് വല്ല്യ പ്രതിബദ്ധതയൊന്നുമില്ല അത് കൊണ്ട് തന്നെ നരേന്ദ്രൻ ഒരൊഴുക്കൻ മട്ടിലാണ് പറഞ്ഞത്. അത് കേട്ട് ശേഖരൻ തലയിൽ കൈവച്ചു.

 

“”അത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് സാധിക്കുമെങ്കിൽ ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ സഹായം ഞാൻ ചോദിക്യോ…””,

 

“”ശേഖരേട്ടാ ഇളനീര്….””,

 

അഞ്ചാറു വെട്ടിയ ഇളനീരിൽ പേപ്പർ സ്രോ തിരുകി അവ ഒരു തളികയിൽ വച്ച് കൊണ്ട് പത്മൻ കടന്നുവന്നു. അവ മേശമേൽ വച്ചപ്പോൾ അവർ ഓരോന്നായി എടുത്തു. 

 

“”ഞങ്ങൾക്ക് നേരിട്ട് വൈജയന്തിയിൽ പോയി ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ല….””,””പിന്നല്ല ഞങ്ങള് കാരണം ഭദ്രയുടെ മണ്ണിൽ രക്തം വീഴാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല…””,

 

“”ശരിയാണ് ശേഖരാ അതിന് ഞങ്ങളുടെ പക്കൽ നിന്ന് എന്ത് സഹായമാണ് വേണ്ടത്…””,

 

കേശവൻ താടിക്ക് ഉഴിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

“”വൈജയന്തിയിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലേ വന്നിട്ടുള്ളു…””,””ബാലകൃഷ്ണയുടെ കാലത്ത്…””,””അന്ന് നിങ്ങളുടെ കുടുംബ്ബത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ ബ്ലൂപ്രിന്റും എനിക്ക് കിട്ടിയതാ…””,””എൻ്റെ ഊഹം ശരിയാണങ്കിൽ ബാലകൃഷ്ണയുടെ മരണ ശേഷം വൈജയന്തിയിലെ പുതിയ ഗ്രാമണി ആവേണ്ടിയിരുന്നത് ഗോവിന്ദനാണ്…””,””പക്ഷെ അയാളതിൽ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല…””,””അനിയൻ ദേവനെ എല്ലാരും കൂടി കൊന്നും കളഞ്ഞതോടെ…””,

 

ശേഖരൻ തനിക്ക് മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്നവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അയാൾ എന്താണ് പറയാൻ വരുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിക്കുകയായിരുന്നു രണ്ടുപേരും.

 

“”ഇപ്പൊ വൈജയന്തിയിലെ ഗ്രാമണി നരേന്ദ്രൻ ആയിരിക്കും…””,

 

നരേന്ദ്രന് നേരെ ചൂണ്ടി ശേഖരൻ ചോദിച്ചു. 

25 Comments

Add a Comment
    1. കുറച്ചൂടെ സമയം എടുക്കും ബ്രോ.

  1. Bro balance story upload cheyyu pleace

    1. ചെയ്യാം ബ്രോ… 🤝

  2. Waiting next part for long time

  3. Next part share cheyyu bro! Arokke poyalum thante ezhuthine isttapedunna kurachu alukalkku vendiyengilum

    1. ❤️❤️❤️
      സത്യം പറയാലോ ബ്രോ… ഞാനൊരു പരീക്ഷക്ക് വേണ്ടി തയ്യാറെടുത്തുക്കൊണ്ട്രിക്കുകയാണ്. ഇത് കിട്ടിയിട്ടില്ലങ്കിൽ ഞാൻ എന്നന്നേക്കുമായി എഴുത്ത് നിർത്തണ്ടി വരും…😫 ലൈഫ് അങ്ങനെയാണ് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കഥയിൽ ഇനിവരുന്ന ഭാഗങ്ങളെല്ലാം കുറച്ച് വലിയ ഏരിയ കവറ് ചെയ്യുന്നതാണ്. അപ്പൊ അതിലേക്ക് ശ്രദ്ധതിരിച്ചാൽ പിന്നെ എഴുത്തിൽ മാത്രമായിരിക്കും ശ്രദ്ധ.പഠിത്തം നടക്കില്ല… ഇനി പഠിത്തത്തിനിടയിൽ എഴുതാമെന്നുവച്ചാൽ ഒരുപാട് ലാഗ് വരുന്ന എത്ര എഴുതിയാലും വരികളിൽ സംതൃപ്തി വരാത്ത ഒരു അവസ്ഥയും ആയിപോവും. അതോണ്ട് ജസ്റ്റൊന്ന് നിർത്തിയതാണ്. എനിക്കറിയാം എൻ്റെ എല്ലാ പാർട്ടും നല്ല സമയമെടുത്താണ് പബ്ലിഷ് ചെയ്യാറ്. ആറുമാസം വരെയൊക്കെ പോയിട്ടുണ്ട്. കഥയുടെ കംപ്ലീറ്റ്നെസ്സ് നോക്കി പോവുന്നത് കൊണ്ടാണ്. എന്തങ്കിലും എഴുതിയാൽ എനിക്ക് തന്നെ സ്വന്തം വായിക്കുമ്പോൾ മടുപ്പായി തോന്നാറുണ്ട്. അതാണ് പിന്നെയും പിന്നെയും റെഫറ് ചെയ്ത് എഴുതുന്നത്. അത് കൊണ്ട് സമയവും എടുക്കുന്നു. ഇതിൽ എൻ്റെ കഥവായിക്കുന്ന എല്ലാവരും എനിക്ക് സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെയാണ്. അൽപ്പം വൈകിയാലും അവരെനിക്ക് വേണ്ടി കത്തിരിക്കുമെന്ന വിശ്വാസമുണ്ട്. തിരക്കുകളൊക്കെ തീർത്തും ഞാൻ വീണ്ടും സജ്ജീവമായി ഇതിലേക്ക് വരും. സൈറ്റിന്റെ അവസ്ഥകണ്ടിട്ട് എനിക്ക് നല്ല വിഷമമുണ്ട്. കൊറോണ കാലത്ത് ഒരുപാട് നല്ല എഴുത്തുകൾ വന്നിരുന്നതാണ്. ഇപ്പൊ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ തിരക്കുകളിലാണ്. വീണ്ടും ഇത് സജ്ജീവമാവും പഴയത് പോലെ നല്ല നല്ല എഴുത്തുകൾ വരും… ഇത്ര ദിവസത്തിന് ശേഷവും എന്നെ അന്വേഷിച്ച ബ്രോ…❤️ Tnx

  4. അന്ദ്രു

    Nxt part???

  5. മണവാളൻ

    വണക്കം ???

  6. നിധീഷ്

    ♥️♥️♥️

  7. Superb,
    Waiting For next part.
    Please remember that much delay will cause the loosing of reading interest.

  8. Suuuper
    അടുത്ത പാർട്ട് അധികം താമസിപ്പിക്കരുത്

  9. Going Good to much delay. Waiting for next part…

  10. Good waiting

  11. Sajithettan vannu alle

  12. Eni enna next part posta

  13. എന്റെ ആശാനെ കുറെ നാളെയോണ്ട് ഒരു കണക്ഷൻ വിത്യാസം മാത്രം കുറെ ഇങ്ങ് എത്തിയപ്പോൾ പഴയ കഥ ഒകെ തലച്ചോറ് പൊടി തട്ടി തന്നു. ബാക്കി എന്ന് ഇത് പോലെ വൈകുമോ

  14. super, katta waiting

  15. Enna njn second

  16. അറക്കളം പീലിച്ചായൻ

    പീലിച്ചായൻ 1st

    1. ത്രിലോക്

      തമാസ് തമാസ് ♥️♥️

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *